तुह्या माह्या प्रेमाचा सुटलाय दरवळ.....

By Satyashambandhu -

प्रेमाचा सुटलाय दरवळ...!!!


रंगाळ झालंय, पाखराळ झालंय...
दमदार प्रेमाचा आलाय यारवाळ,
रट्टाळ जिन्याची संपलीया भळभळ,
अन तुह्या माह्या प्रेमाचा सुटलाय दरवळ...

सांच्याला झालया झुंजूमुंजू,
पिरतीचं दिस हे कुजूबुजू,
काही कळना, काही वळना,
हा यारवाळ भारीच यंगराळ,
अन तुह्या माह्या प्रेमाचा सुटलाय दरवळ.

तू केवड्याची पाकळी, मल्लाच भाळली,
केसांची बट गाली, करतीया कागाळी
ये ना जवळी, जरा जाऊ आभ्भाळी,
येड्यावाणी झालं पार, होत्तीया वळवळ,
अन तुह्या माह्या प्रेमाचा सुटलाय दरवळ...

पाऊस आला चल, भिजूभिजू,
झोपाळ्यावर बसून, झुलूझुलू,
आलीया येळ, घे ना जवळ,
येड्यावणी झालं पार, होत्तीया वळवळ,
अन तुह्या माह्या प्रेमाचा सुटलाय दरवळ...

#सत्यशामबंधु

टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

जीवाची मुंबई....

By Satyashambandhu -
इमेज
(फोटो जरी जुना असला तरी अनुभव मात्र नवा आहे..) जीवाची मुंबई मुंबई…. सतत काही ना काही कारणांनी खुणावणारं शहर..  पुणे आणि मुंबई ही दोन्ही शहर माझ्या कमालीची आवडती आहेत. त्याची अनेक कारणं आहेत. दोन्ही शहरांची एकमेकांशी तुलना होऊ शकत नाही. पुणे तस बऱ्या पैकी शांत शहर आहे आणि त्या उलट मुंबई.. इथे कधी रात्रच होत नाही. सतत माणसांची वर्दळ असते, ये जा सुरू असते.. मुंबई झोपत नाही हे खरं आहे पण ती अनेकांची स्वप्न पूर्ण करते हे ही खर आहे. दी.१६/१२/२०२२ रोजी मुंबईला जाणं झालं. पुण्याइतक्या नसल्या तरी मुंबईच्या ही गोड अशा रम्य आठवणी आहेत. मुंबईचे माहीत नसलेले काही रस्ते आज ही आठवणीत आहेत. त्यांची नावे माहीत नाही, पुन्हा होऊन तिथे जायचं कसं हे ही आठवणार नाही आणि समजणार ही नाही. पण त्या रस्त्यांनी दिलेली आठवणींची शिदोरी मात्र कायम लक्षात राहणारी आहे. काहीं चांगले, काही वाईट आणि काही रोमँटिक अनुभव त्या रस्त्यांनी मला दिले. काळ सरतो, वेळ सरते पण गतकाळातील या आठवणी मात्र कायम सोबत राहतात. अन्न, वस्त्र आणि निवारा या मानवाच्या मूलभूत तीन गरजा सांगितल्या आहेत. मला त्यात आठवणींना ही ऍड करुशी ...
Read more »

पुस्तक परिचय: डियर तुकोबा

By Satyashambandhu -
इमेज
मराठी भाषेला पडलेले सुंदर, कोमल अन् तितकच कणखर आणि बंडखोर स्वप्न म्हणजे तुकोबाराय.  तुकोबांनी मराठी भाषेला दिलेली जी शब्द संपत्ती आहे ती अतुलनीय अशी आहे. मानवी स्वभावातील आणि जगण्यातील प्रत्येक भाव हा तुकोबांच्या साहित्यात ओतप्रोत भरलेला आहे. तुकोबांनी गाथेमध्ये जे अभंग लिहिलेले आहेत ते अभंग म्हणजे त्यांना आलेले अनुभव आहेत आणि ते अनुभव ते ज्या पद्धतीने मांडतात ती पद्धत ही मराठी भाषेला एका सर्वोच्च शिखरावर घेऊन जाते, मराठी भाषेवर तुकोबांचे जे काही अनंत उपकार आहेत ते हेच आहेत.  आणि त्याचमुळे लिहिणाऱ्या प्रत्येक हाताने सर्वात अगोदर तुकोबांना वाचून काढणे आवश्यक आहे, नव्हे नव्हे त्यांना समजून घेणे आवश्यक आहे. त्यांच्या भाषेतील रसाळपणा, गोडवा आणि त्याच वेळी अन्यायाच्या छाताडावर बसून त्याचं थोबाड हाणणारी त्यांची कणखर भाषा ही समजून घ्यायला हवी.  “भले तरि देऊं कासेची लंगोटी । नाठाळाचे माथी हाणू काठी ||” आम्ही मेणाहूणी मऊ आहोत हे खरं आहे पण कठीण अशा वज्रासही आम्ही भेदू एवढी आमच्यात धमक आहे. प्रेम केलं तर आम्ही आमचं सर्वस्व देऊन टाकू पण आमच्या जगण्यात कुणी आडकाठी आणण्याच...
Read more »

फकिरा : उशिरा हातात पडलेली असामान्य कादंबरी

By Satyashambandhu -
इमेज
फकिरा…  उशिरा हातात पडलेली एक असामान्य कादंबरी. ‘स्मशानातलं सोनं’ हा कुठल्याशा इयत्तेत आम्हाला एक धडा होता.  लोकशाहीर अण्णा भाऊ साठे यांच्या संघर्षमय जीवनाची आणि त्यांच्या वास्तववादी लेखनाची इथेच ओळख झाली.  खाण अचानक बंद झाल्याने भीमा आणि त्याच्या कुटुंबावर उपासमारीची वेळ येते. ती वेळ आणि ती गरिबी भीमाला स्मशानापर्यंत घेऊन जाते आणि जळकी मढी उकरायला लावते, त्या राखेतून सोनं गोळा करायला लावते. गरिबांचा हा संघर्ष अण्णा भाऊ पोटतिडकीने उभा करतात. तेव्हा त्यांची लेखणी खोल खोल रुतत जाते.   तो धडा वाचल्यापासून अण्णा भाऊंच्या लेखणीवर आणि पर्यायाने त्यांच्यावर विशेष प्रेम जडलं आणि ते वाढत गेलं. अण्णा भाऊंच्या साहित्याविषयी विलक्षण ओढ निर्माण झाली. परंतु एक सल मात्र मनात कायम राहील, ती म्हणजे ‘फकीरा’ फार उशिरान हातात पडली.  पण असो… ती मी वाचली हे महत्वाचं.. अण्णा भाऊ साठे यांनी फकिरा ही कादंबरी डॉ बाबासाहेब आंबेडकर यांच्या झुंजार लेखणीस अर्पण केली आहे. ही अर्पण पत्रिकाच फाकिराच्या संघर्षमय वाटचालीची प्रचीती देऊन जाते आणि ती फकिरा वाचताना खरी ही ठरते. आता क...
Read more »